Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

,

Σαν σήμερα σε κάποιο χωριό…11/02

Στη Διεθνή Ημέρα Γυναικών και Κοριτσιών στην Επιστήμη, θυμόμαστε πως η διαδρομή προς την κορυφή μπορεί να ξεκινά από έναν μικρό τόπο, όπως ο Κόκλας Μεσσηνίας.

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Γυναικών και Κοριτσιών στην Επιστήμη, που καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και γιορτάζετε σαν σήμερα 11 Φεβρουαρίου, η σκέψη μας στρέφεται σε γυναίκες που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον κόσμο της γνώσης.

Από τη Μαρί Κιουρί, την πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με Νόμπελ Φυσικής το 1903 και λίγα χρόνια αργότερα με Νόμπελ Χημείας, μέχρι τη δική μας εποχή, όπου Ελληνίδες επιστήμονες διακρίνονται διεθνώς, η πορεία είναι γεμάτη επιμονή, τόλμη και αριστεία.

Μία από αυτές είναι η Ασημίνα Αρβανιτάκη, η οποία το 2017 βραβεύτηκε με το “New Horizons in Physics”, μία από τις σημαντικότερες διεθνείς διακρίσεις στον χώρο της σύγχρονης φυσικής. Η θεωρητικός της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων έχει αναγνωριστεί για την πρωτοποριακή διεπιστημονική της έρευνα και κατέχει την ερευνητική έδρα «Αρίσταρχος» στο Institute Perimeter στον Καναδά, το οποίο χαρακτηρίζεται ως το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο Θεωρητικής Φυσικής στον κόσμο.

Όμως πίσω από τα βραβεία και τα διεθνή συνέδρια, υπάρχει μια αφετηρία. Ένα χωριό.

Για την “Ελληνίδα Άινστάιν”, όπως αποκαλείται από τον επιστημονικό χώρο, η αναζήτηση της γνώσης ξεκίνησε από μικρή ηλικία. Οι πρώτες απορίες γεννήθηκαν στο σχολείο του χωριού Κόκλας στην Μεσσηνία, από όπου και κατάγεται, καλλιεργώντας ιδιαίτερη αγάπη για τα Μαθηματικά και την Φυσική.

Το χωριό Κόκλας αποτέλεσε τον τόπο των ξέγνοιαστων αναμνήσεων της Ασημίνας Αρβανιτάκη, όπου κατά την παιδική της ηλικία το εξερευνούσε με τα αδέρφια της, δημιουργώντας τις πιο γλυκές αναμνήσεις. Το μικρό σε έκταση χωριό της Πελοποννήσου, με τους περίπου 240 μόνιμους κατοίκους, ανήκει στον Δήμο Οιχαλίας και βρίσκεται μεταξύ των χωριών Δώριο και Βασιλικό. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η ονομασία του χωριού προέρχεται από το “Χάνι του Κόκλα”, πανδοχείο του 18ου αιώνα, που βρισκόταν στην περιοχή. Μεταγενέστερα διαμορφώθηκε το χωριό, κατά την μετεγκατάσταση κατοίκων από την περιοχή Βυδίσοβα ή Δροσοπηγή.

Στο χωριό δεσπόζει ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που κτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’60, καθώς και ο κοιμητηριακός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Ακόμη, γνωστό είναι το Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού, που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής και στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο. Ανάμεσα στα εκθέματα της συλλογής υπάρχουν παραδοσιακές φορεσιές, κεντήματα, κομψοτεχνήματα από χαλκό, ξύλο, πηλό και ασήμι, γεωργικά εργαλεία, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων και είδη οικιακής χρήσης. Το μικρό χωριό αποτελεί συνδετικός κρίκος της λαϊκής παράδοσης και της σύγχρονης εποχής. Ενθύμηση της καταγωγής μας, στην οποία πάντα επιστρέφουμε, όπου και αν βρισκόμαστε στον κόσμο.. στις ρίζες μας.

Ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας, με τη δική του ιστορία και παράδοση, αποτελεί τον τόπο καταγωγής μιας από τις σημαντικότερες Ελληνίδες επιστήμονες της σύγχρονης εποχής. Για την Ασημίνα Αρβανιτάκη, ο Κόκλας δεν είναι απλώς ένα σημείο στον χάρτη, αλλά η αφετηρία μιας διαδρομής που την οδήγησε στα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα του κόσμου.

Γιατί τελικά δεν υπάρχουν «μικροί» τόποι. Υπάρχουν μεγάλα όνειρα. Κι όπου κι αν είναι η αφετηρία σου, μπορείς να φτάσεις εκεί που ονειρεύεσαι!

Πηγή: Η Μηχανή του Χρόνου.

Ελληνισμός

LIFO

  • Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

    Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

Τελευταία άρθρα