Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

«Μαύρη ήταν καρότσα»: Το παραδοσιακό μοιρολόι για τις γυναίκες

Το Μοιρολόι από την Αλιστράτη ως μέσο διαμαρτυρίας για την έμφυλη βία που ξεχωρίζει

Το παραδοσιακό τραγούδι “Μαύρη ήταν καρότσα”, γνωστό και ως “Καρότσα”, από την Αλιστράτη Σερρών, είναι κάτι περισσότερο από μια μελωδία. Είναι ένας θρήνος, μια ιστορία που περνάει από γενιά σε γενιά, αφηγούμενη τον πόνο της απώλειας και της βίαιης αρπαγής των γυναικών από τις οικογένειές τους.

Οι στίχοι του τραγουδιού “Μαύρη ήταν Καρότσα”:

Μαύρη ήταν καρότσα κι άσπρα τ’ αλόγατα

μας κλέψαν το Λενάκι, καλέ, τα ξημερώματα.

Μάνα μ’ δεν ήταν ένας, μάνα μ’ δεν ήταν δυο

μον’ ήταν τρεις λεβέντες, καλέ, που το ‘καναν αυτό.

(Σύρε καρότσα κι έλα, να ‘δεις που μ’ έχουνε στα σίδερα βαλμένο, καλέ, και με παιδεύουνε).

Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούν για το Λενάκι και το Κατινάκι, για τις γυναίκες που “κλάπηκαν” τα ξημερώματα, για τις φωνές που χάθηκαν μέσα στη νύχτα, για τις ψυχές που φυλακίστηκαν. Η εικόνα της μαύρης καρότσας και των άσπρων αλόγων δημιουργεί ένα συμβολικό σκηνικό, όπου η αθωότητα συγκρούεται με τη σκληρή μοίρα.

Η “Καρότσα” δεν είναι απλά ένα τραγούδι. Είναι μια μαρτυρία. Ένα κομμάτι της προφορικής ιστορίας που διασώθηκε μέσα από τη μουσική και που σήμερα αποκτά νέα σημασία, ειδικά στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας. Έχει χρησιμοποιηθεί ως μέσο διαμαρτυρίας για τη βία που υπέστησαν και εξακολουθούν να υφίστανται οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο.

Το συγκρότημα Paggan ανέδειξε ξανά το τραγούδι, δίνοντάς του νέα πνοή και φέρνοντάς το στο σύγχρονο προσκήνιο. Μέσα από τη μουσική, η ιστορία των κλεμμένων κοριτσιών δε χάνεται. Αντίθετα, συνεχίζει να τραγουδιέται και να υπενθυμίζει πως καμία γυναίκα δεν πρέπει να ζει στη σκιά του φόβου.