Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Φωτεινή Γ.

Άδειες καρέκλες

Κάθε καλοκαίρι όλοι μοιραζόμαστε την ίδια ανυπομονησία για τις γιορτές, τις χαρές και το αντάμωμα δικών μας ανθρώπων. Είναι η εποχή που οι μικρές μας κοινωνίες γεμίζουν ζωή, γέλια και συναντήσεις ανθρώπων που περιμένουν έναν ολόκληρο χρόνο αυτές τις στιγμές.
Κι όμως, από τότε που ξεκίνησε αυτή η εφημερίδα, κάθε καλοκαίρι φοβάμαι τη στιγμή που θα φτάσει η είδηση ενός ακόμη δυστυχήματος.


Η ιστορία πολλές φορές μοιάζει ίδια: ένας νέος άνθρωπος, ένα μηχανάκι, ένας δρόμος και μια ζωή που σταματά ξαφνικά. Κάθε απώλεια όμως είναι μοναδική. Κάθε παιδί που φεύγει αφήνει πίσω του ένα κενό ανείπωτο. Δεν έχει σημασία αν ήταν ο δικός σου φίλος, ήταν φίλος κάποιου φίλου σου, ένας άνθρωπος που περίμενε κι εκείνος τις ίδιες χαρές με σένα.

Γιατί κάθε καλοκαίρι πρέπει να μας επιφυλάσσει μια τραγωδία; Γιατί αυτό το μαύρο ραντεβού επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά; Πόσα ακόμη παιδιά πρέπει να χάσουμε;

Οι δρόμοι, η ταχύτητα, η απουσία κράνους είναι λέξεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Γιατί; Δεν γίνεται να περιμένουμε απλά την επόμενη απώλεια. Χρειάζεται ενημέρωση και αντίδραση από όλους μας. Ας μην αφήσουμε το φίλο να οδηγήσει μετά από ποτό, ας μην υπεριμήσουμε τις δυνάμεις μας.

Κάθε καλοκαίρι, σε κάποιο πανηγύρι,κάποια καρέκλα μένει άδεια και κάποιοι σηκώνουν τα ποτήρια ψηλά για εκείνον που φέτος δεν είναι πια μαζί τους.

Η αβάσταχη απουσία μένει σαν σιωπηλή προειδοποίηση για όσους συνεχίζουν, το πόσο εύκολα μπορεί μια στιγμή να αλλάξει τα πάντα. Ο δρόμος δεν είναι παιχνίδι και καμία στιγμή δεν αξίζει περισσότερο από μια ζωή.

Γιατί πάντα κάπου υπάρχει κάποιος που περιμένει να γυρίσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *