Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Συγγραφέας του βιβλίου «Πολίτης Εράσμους»

Εράσμους: Ζώντας στις γειτονιές της Ευρώπης 

Στο τεύχος 38 της εφημερίδας ο Λευτέρης-Φοίβος Βασιλόπουλος μας μίλησε για την εμπειρία Erasmus του, γι’ αυτόν τον έναν χρόνο την Τουλούζη που τον άλλαξε και τον οδήγησε και στη συγγραφή του βιβλίου του, “Πολίτης Εράσμους”.

Ίσως το έχεις ακούσει από κάποιο φίλο ή γνωστό, κάποιο συγγενή που μένει στην Αθήνα ή την  Θεσσαλονίκη, ότι υπάρχουν εκείνα τα «ευρωπαϊκά προγράμματα», με τα οποία μπορεί κανείς να  επισκεφθεί ή και να μείνει στο εξωτερικό για ένα χρονικό διάστημα, από μια εβδομάδα έως και  ένα χρόνο. Πάει καιρός που έγινε τη συζήτηση και δεν έδωσες πολλή σημασία. Φαίνεται κάπως περίπλοκο και μακρινό να πας σε μια ξένη χώρα. Από την άλλη, η ζωή στο εξωτερικό είναι ένα  όνειρο από την παιδική ηλικία, μια επιθυμία πειραματισμού που επανέρχεται όλο και  περισσότερο τελευταία. Έστω, λοιπόν, ότι δεν γνωρίζεις τίποτα για το Εράσμους. 

Όλα άρχισαν από μια ιδέα που άνθισε στα τέλη της δεκαετίας του 60’: Γιατί να μην υπάρχει ένας ενιαίος ευρωπαϊκός χώρος εκπαίδευσης που να συνδέει τον φοιτητικό κόσμο και τα  πανεπιστήμια της Ευρώπης; Κάπως έτσι, το 1987, ανακοινώθηκε η επίσημη έναρξη του  προγράμματος Εράσμους, το οποίο αφορούσε αρχικά έναν περιορισμένο αριθμό φοιτητών που  ήθελαν να περάσουν ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο σε μια άλλη χώρα στην Ευρώπη. Σήμερα, το  πρόγραμμα είναι πολλά παραπάνω από ένα σχέδιο διασύνδεσης των πανεπιστημίων. Έχει  επεκταθεί πέρα από τον τομέα της εκπαίδευσης, συμπεριλαμβάνοντας του κλάδους της εργασίας, του εθελοντισμού, του αθλητισμού και του πολιτισμού, ενώ απευθύνεται σε άτομα  κάθε ηλικίας. 

Σχεδόν 40 χρόνια μετά την έναρξη του, το Εράσμους αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε  την Ευρώπη και τον κόσμο. Σήμερα, πάνω από 12 εκατομμύρια «Πολίτες Εράσμους» έχουν  συμμετάσχει στο πρόγραμμα, οδηγώντας – εκ των πραγμάτων – στη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Δημοσίου Χώρου από τα κάτω, από τις γειτονιές στα χωριά και τις πόλεις ανά την  Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα, αποτελεί έναν κόμβο πολυπολιτισμικής αλληλεπίδρασης, συνύπαρξης  και αλληλοσεβασμού. Με πιο απλά λόγια, μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε μέρος της καθημερινής ζωής σε μια άλλη χώρα, να συνδεθούμε με διαφορετικές κουλτούρες μέσα από νέες ιδέες και βιώματα, γεύσεις, μουσικές και έθιμα από κάθε γωνιά της Γης.  

Μιλώντας για το Εράσμους δημιουργείται συχνά η εντύπωση ότι πρόκειται για μια δύσκολη  διαδικασία. Πράγματι, είναι απαιτητική, όμως πλήρως εφικτή και με πολλές διευκολύνσεις. Για  τον περισσότερο κόσμο που θα ήθελε να βιώσει την εμπειρία, το σημαντικότερο ζήτημα είναι το  οικονομικό, καθώς πρόκειται για μια δαπάνη που πολλές οικογένειες στην Ελλάδα δεν μπορούν  να καλύψουν. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα συνοδεύεται από χρηματική υποστήριξη, η οποία – κακά τα ψέματα – δεν είναι ποτέ αρκετή. Αλλάζοντας όμως την οπτική γωνία, είναι μια  «επένδυση εμπειριών» υπό αρκετά ευνοϊκές συνθήκες. Για κάποιον που θέλει να πάρει μια  γεύση από τη ζωή σε μια ξένη χώρα, να γνωρίσει άτομα, από όλο τον κόσμο, με τα οποία  μοιράζεται κοινά ενδιαφέροντα, είναι ένα ασφαλές πλαίσιο πειραματισμού. Αν σκέφτεσαι το  ζήτημα της γλώσσας, αυτό λύνεται εύκολα! Όλοι μας μιλάμε τη γλώσσα του σώματος και αυτό είναι αρκετό, ώστε να διαμορφωθεί ένας κοινός κώδικας επικοινωνίας.  

Ωστόσο, μεγαλώνοντας στην Αθήνα, συνειδητοποίησα μεταγενέστερα κάτι που για εμένα  φαινόταν αυτονόητο. Το πιο δύσκολο κομμάτι της διαδικασίας δεν είναι να συμμετέχουμε, αλλά  να μάθουμε ότι υπάρχει! Από το Γυμνάσιο έως το Πανεπιστήμιο, πάντα υπήρχε κάποιο άτομο  στο οποίο μπορούσα να απευθυνθώ, να κάνω ερωτήσεις και να πληροφορηθώ για προγράμματα κινητικότητας σε άλλες χώρες. Η πρόσβαση στην πληροφορία των ευκαιριών,  παρότι έχει διευρυνθεί σε εξαιρετικό βαθμό, παραμένει περιορισμένη, ειδικά όταν  απομακρυνόμαστε από τα αστικά κέντρα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

Για εμένα, η εμπειρία του Εράσμους ήταν μια μεγάλη ανάσα. Ανάσα από τα καθημερινά άγχη των λεωφορείων που δεν έρχονται, την απρόσωπη ρουτίνα της πόλης που μας εμποδίζει  συχνά από το να χαιρετάμε τους γείτονες μας, ακόμα και αν βλεπόμαστε κάθε μέρα. Ο ένας χρόνος που έζησα στην Τουλούζη, η οποία είναι μια μεγάλη πόλη στη Νότια Γαλλία και αγγίζει το  ένα εκατομμύριο κατοίκους, ήταν για εμένα σαν να ζω σε ένα «μεγάλο χωριό». Οι φίλοι που  πετύχαινα στο δρόμο, οι βόλτες της τελευταίας στιγμής χωρίς ιδιαίτερο προγραμματισμό, τα  όμορφα δειλινά δίπλα από το ποτάμι. Μια καθημερινότητα πολύ διαφορετική από αυτή που είχα  συνηθίσει. Μια ανάσα δημιουργικότητας και ενθουσιασμού, εμπειριών, γνωριμιών και φιλιών  που κρατάνε για μια ζωή. 

Εσύ, σε ποια γειτονιά της Ευρώπης θα ήθελες να κάνεις Εράσμους;

Βιβλίο “Πολίτης Εράσμους”, εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, 2026

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε ακόμη