Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow
,

Απολιθωμένο Δάσος Κερασιάς: Η φυσική κληρονομιά της Βόρειας Εύβοιας

Το γεωλογικό μνημείο που μαρτυρά την εξέλιξη της ζωής και των κλιματικών συνθηκών της περιοχής

Το Απολιθωμένο Δάσος Κερασιάς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παλαιοντολογικούς και γεωλογικούς χώρους της Ελλάδας. Η επιστημονική του αξία, σε συνδυασμό με τις πρόσφατες δράσεις προστασίας, συντήρησης και ανάδειξης, οδήγησαν στη δημιουργία ενός οργανωμένου επισκέψιμου πάρκου, το οποίο συμβάλλει τόσο στη διατήρηση της φυσικής κληρονομιάς, όσο και στην ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και του γεωτουρισμού.

Η δημιουργία του πραγματοποιήθηκε με χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο, στο πλαίσιο του προγράμματος “Φυσικό Περιβάλλον και Καινοτόμες Δράσεις 2022”, ενώ την υλοποίηση ανέλαβε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.

Πιο συγκεκριμένα, η ύπαρξη απολιθωμάτων στην περιοχή της Κερασιάς είναι γνωστή ήδη από τη δεκαετία του 1980, όταν πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες συστηματικές επιστημονικές έρευνες από το Τμήμα Γεωλογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια, οι απολιθωμένοι κορμοί της περιοχής αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης, συμβάλλοντας στην επιστημονική τεκμηρίωση της παλαιοντολογικής τους αξίας. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη βόρεια Εύβοια τον Αύγουστο του 2021, εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Οικονομικής Ανασυγκρότησης της περιοχής η δράση “Ανασκαφή, προστασία και ανάδειξη απολιθωμένων κορμών στο Απολιθωμένο Δάσος Κερασιάς Ευβοίας”, με στόχο τη διατήρηση, προστασία και αξιοποίηση αυτού του σημαντικού φυσικού μνημείου.

Οι ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν από το Μουσείο έφεραν στο φως σημαντικά παλαιοντολογικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων απολιθωμένοι κορμοί δέντρων, κλαδιά, ρίζες και φύλλα, τα οποία εμπλουτίζουν τις γνώσεις για την παλαιοχλωρίδα και τη γεωλογική ιστορία της περιοχής.

Η μελέτη των απολιθωμάτων αποκάλυψε ότι το Απολιθωμένο Δάσος της Κερασιάς αποτελούνταν από μεγάλη ποικιλία κωνοφόρων και πλατύφυλλων δέντρων. Στα κωνοφόρα αναγνωρίστηκαν είδη που ανήκουν στις οικογένειες των πευκίδων και των κυπαρισσίδων, ενώ μεταξύ των πλατύφυλλων καταγράφηκε η παρουσία βελανιδιών και δαφνίδων. Η σύνθεση αυτή της παλαιοχλωρίδας υποδηλώνει ότι κατά την περίοδο ανάπτυξης του δάσους στην περιοχή της σημερινής βόρειας Εύβοιας επικρατούσαν υποτροπικές κλιματικές συνθήκες.

Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί και απολιθώματα πανίδας, τα οποία περιλαμβάνουν προβοσκιδωτά, ιππάρια, καμηλοπαρδάλεις και άλλα είδη ζώων. Τα ευρήματα παρέχουν πληροφορίες για τα οικοσυστήματα που αναπτύχθηκαν στην περιοχή, κατά το γεωλογικό παρελθόν και συμβάλλουν στην ανασύσταση του φυσικού περιβάλλοντος της εποχής.

Ακόμη, τα επίπεδα γης που φιλοξενούν τα φυτικά απολιθώματα εντοπίζονται σε υψηλότερη θέση από τα επίπεδα γης που περιέχουν τα απολιθώματα των θηλαστικών. Η ηλικία τους εκτιμάται μεταξύ 7 και 6,5 εκατομμυρίων ετών, γεγονός που προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την παλαιογεωγραφική και παλαιοπεριβαλλοντική εξέλιξη της περιοχής.

Σήμερα, το Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους Κερασιάς περιλαμβάνει τρεις κύριες περιοχές, στις οποίες παρουσιάζονται τα σημαντικότερα ευρήματα των ανασκαφικών ερευνών, προσφέροντας στους επισκέπτες τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά ένα μοναδικό μνημείο της γεωλογικής και φυσικής κληρονομιάς της Ελλάδας.

Με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς, το Πάρκο υποδέχεται οργανωμένες εκπαιδευτικές επισκέψεις μαθητών, στο πλαίσιο ειδικά σχεδιασμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Τα προγράμματα αποσκοπούν στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μαθητών σχετικά με τη σημασία των απολιθωμάτων ως πολύτιμων τεκμηρίων για τη μελέτη της εξέλιξης της ζωής στη Γη, καθώς και για την ανασύσταση των παλαιοκλιματικών συνθηκών που επικρατούσαν στον χώρο του Αιγαίου, κατά τα τελευταία επτά εκατομμύρια χρόνια.

Η διατήρηση και περαιτέρω αξιοποίησή του Απολιθωμένου Δάσους Κερασιάς συμβάλει καθοριστικά στην προστασία της φυσικής κληρονομιάς και στην ανάδειξη της περιοχής, ως σημαντικού κέντρου γεωτουρισμού και επιστημονικού ενδιαφέροντος.

Περισσότερες πληροφορίες

Πηγή

  • Τεύχος 41 – Μάϊος 2026

    Τεύχος 41 – Μάϊος 2026

Τελευταία άρθρα