Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

Γιώργος Νείρος: “Τα βουνά ενώνουν πολιτισμούς”

Από το Παγγαίο στα Ιμαλάια!

Η φύση είναι πάντα εκεί, συναρπαστική και μεγαλειώδης, για όποιον την αναζητήσει.

Η εφημερίδα μας συνομίλησε με τον Γιώργο Νείρο, οδηγό φαραγγιού, μεγαλωμένο στο Ροδολίβος, που αγάπησε το βουνό από τα παιδικά του χρόνια, μια αγάπη που τον οδήγησε πρόσφατα μέχρι την κατασκήνωση βάσης της Αναπούρνα, στα Ιμαλάϊα.

Ο Γιώργος, μας διηγείται την εμπειρία του από τη μοναδική πεζοπορία και μας αποκαλύπτει τις εντυπώσεις του από τα ορεινά χωριά του Νεπάλ και τις συνήθειες των κατοίκων τους.

Μεγάλωσες στο Ροδολίβος.

Πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε αυτό στο να αγαπήσεις τη φύση και το βουνό;

Έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Το Ροδολίβος βρίσκεται στους πρόποδες του Παγγαίου, οπότε από μικρός είχα την ευκαιρία να εξερευνώ τα μονοπάτια, τα δάση και τα φαράγγια του. Αυτές οι πρώτες επαφές ήταν η αρχή για να αγαπήσω τη φύση και να
ασχοληθώ αργότερα με όσα κάνω τώρα.

Πρόσφατα ανέβηκες στα Ιμαλάια και περπάτησες μέσα από ορεινά χωριά του Νεπάλ. Υπάρχουν κοινά στοιχεία που αναγνώρισες ανάμεσα σε αυτά τα χωριά και τα ορεινά χωριά της Ελλάδας;

Ναι, παρότι πρόκειται για διαφορετικούς πολιτισμούς, υπήρχαν κοινά στοιχεία. Όπως και στα ορεινά χωριά της Ελλάδας, οι άνθρωποι ζουν σε πιο αργούς ρυθμούς και στηρίζονται πολύ ο ένας στον άλλον. Φυσικά, υπάρχουν πολλές διαφορές στην αρχιτεκτονική και στον τρόπο ζωής, όμως η σχέση των ανθρώπων με το βουνό και η φιλοξενία μου θύμισαν έντονα τα ελληνικά ορεινά χωριά.

Η ανάβαση στην Αναπούρνα θεωρείται όνειρο ζωής.

Τι ήταν αυτό που ώθησε εσένα να το επιχειρήσεις;

Το ταξίδι αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς ήταν επετειακό, σηματοδοτώντας τα 40 χρόνια από την πρώτη ελληνική ορειβατική αποστολή στα Ιμαλάια το 1985, κατά την οποία δύο μέλη είχαν χάσει τη ζωή τους. Μας συνόδευε ένας από τα μέλη εκείνης της ιστορικής αποστολής, και μαζί τιμήσαμε τη μνήμη τους, προσθέτοντας μια συγκινητική και ιστορική διάσταση στο ταξίδι. Παράλληλα, ήθελα να δοκιμάσω τις σωματικές και ψυχικές μου αντοχές σε τόσο μεγάλο υψόμετρο, να δω από κοντά τις επιβλητικές κορυφές των Ιμαλαΐων, πολλές από τις
οποίες ξεπερνούν τα 8.000 μέτρα, και να βρεθώ στο Νεπάλ, την πρωτεύουσα του ορειβατικού κόσμου.

Πόσες μέρες διήρκεσε συνολικά η πεζοπορία μέχρι το στρατόπεδο βάσης της Αναπούρνα (Annapurna Base Camp);

Τι μαθαίνεις για τον εαυτό σου σε πολυήμερες πορείες σαν αυτή;

Η πεζοπορία μέχρι την Κατασκήνωση Βάσης διήρκεσε 9 μέρες. Σε τέτοιες πορείες ανακαλύπτεις τις πραγματικές σου αντοχές και καταλαβαίνεις πόσο σημαντική είναι η υπομονή και η αλληλοβοήθεια μέσα στην ομάδα.

Ποια στιγμή της διαδρομής ένιωσες περισσότερο το μεγαλείο των Ιμαλαΐων;

Υπάρχει μια εικόνα ή στιγμή που δε θα ξεχάσεις ποτέ από τη διαδρομή;

Η στιγμή που ένιωσα περισσότερο το μεγαλείο των Ιμαλαΐων ήταν όταν έβλεπα το φως του ηλιοβασιλέματος να πέφτει πάνω στο “Machapuchare”, το ιερό βουνό των Νεπαλέζων με τη χαρακτηριστική κορυφή που μοιάζει με ουρά ψαριού. Η εικόνα του να λάμπει σαν χρυσός ήταν κάτι που δε θα ξεχάσω ποτέ.

Τι εικόνα σου έδωσαν οι άνθρωποι που ζουν στα χωριά του Νεπάλ ;

Υπήρξε κάτι που σε εντυπωσίασε ιδιαίτερα στον τρόπο ζωής, στη φιλοξενία ή στη σχέση τους με το βουνό;

Είναι άνθρωποι πολύ λιτοί, ευγενικοί και απίστευτα εργατικοί, πάντα με χαμόγελο παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο σεβασμός τους για το βουνό και το περιβάλλον. Η φιλοξενία τους είναι επίσης ζεστή και αυθεντική.

Πώς επηρεάζει η ομάδα και η συνεργασία την
επιτυχία μιας πεζοπορίας ή ανάβασης;

Η ομάδα είναι τα πάντα. Στο βουνό δεν υπάρχει «εγώ». Η καλή επικοινωνία, η εμπιστοσύνη και η αλληλοϋποστήριξη κάνουν τη διαφορά, ειδικά όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν.

Ασχολείσαι και με το canyoning (κατάβαση φαραγγιού) αλλά και την σπηλαιολογία.

Τι σε γοήτευσε περισσότερο σε αυτές τις δραστηριότητες;

Με γοήτευσε ότι και οι δύο δραστηριότητες σε φέρνουν σε άμεση επαφή με το φυσικό περιβάλλον και απαιτούν συγκέντρωση, γνώση και υπευθυνότητα. Βασίζονται στη σωστή προετοιμασία και στη συνεργασία, ενώ σου δίνουν την ευκαιρία να φτάσεις σε μέρη που διαφορετικά δεν θα μπορούσες να επισκεφθείς. Κάθε κατάβαση φαραγγιού ή εξερεύνηση σπηλαίου αποτελεί πρόκληση και τεστάρει τα όριά σου.

Το Παγγαίο είναι γνωστό για τα μονοπάτια, τα φαράγγια και τα σπήλαιά του.

Έχεις ξεχωρίσει κάποιο από αυτά;

Δύσκολα θα ξεχώριζα μόνο ένα. Το Παγγαίο έχει μεγάλη ποικιλία, και τα μονοπάτια, τα φαράγγια και τα σπήλαιά του έχουν όλα κάτι ιδιαίτερο. Κάθε διαδρομή προσφέρει μια ξεχωριστή εμπειρία ανάλογα την εποχή. Στην περιοχή μας υπάρχουν τα διάσημα σπήλαια
της Αλιστράτης και του Μααρά (Αγγίτη).

Ποια στοιχεία τους σου φαίνονται πιο εντυπωσιακά;

Στο σπήλαιο της Αλιστράτης ξεχωρίζει ο σπάνιος και πολύ πλούσιος διάκοσμος, με εκκεντρίτες και ελικτίτες που δε συναντάς εύκολα, αλλά και η παρουσία ενδημικών οργανισμών που δείχνει πόσο ιδιαίτερο είναι το οικοσύστημά του. Στο σπήλαιο Μααρά αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η κλίμακα, αφού πρόκειται για το μεγαλύτερο
υπόγειο ποτάμι στην Ελλάδα. Είναι ένα σπήλαιο που δείχνει ξεκάθαρα τη δύναμη του νερού και του χρόνου και το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εξερευνηθεί πλήρως το κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακό.

Δραστηριοποιούμενος σήμερα σε βουνά, σπήλαια και φαράγγια, πιστεύεις ότι ο εναλλακτικός τουρισμός μπορεί να γίνει εργαλείο στήριξης των χωριών κι επανασύνδεσης των ανθρώπων με αυτά;

Ναι, αν γίνει σωστά. Ο εναλλακτικός τουρισμός μπορεί να φέρει ζωή στα χωριά, δουλειές στους νέους και λόγο επιστροφής. Προϋπόθεση είναι ο σεβασμός στο περιβάλλον και στους ανθρώπους του τόπου.

  • Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

    Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

Τελευταία άρθρα