Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Φωτεινή Γ.

Πάντα στον κόσμο θα’ ρχεται…

Έχω μια παράξενη έλξη για τη Μεγάλη Παρασκευή.
Λες και είναι η μέρα που μας επιτρέπεται να θρηνήσουμε τα κρίματά μας και όσα έχουμε χάσει.
Λες και είναι η στιγμή που μπορούμε ελεύθερα να απελπιστούμε, να κλάψουμε όσα έχουμε αποτύχει.
Γιατί ξέρουμε πως ξημερώνει φως. Έχουμε τη βεβαιότητα της Ανάστασης.
Δεν ελπίζουμε- ξέρουμε.
Δεν ευχόμαστε- πιστεύουμε.
Και θρηνούμε μαζί- κάνουμε πομπές, περπατάμε αγκαζέ, λες και δεν υποφέρει η πλάση και τα σωθικά μας.
Ακούμε μελωδίες που μας παρηγορούν και ταυτόχρονα καλύπτουν την καλά κρυμμένη προσποίησή μας.
Κανονίζουμε πού θα πάμε μετά, βρίσκουμε γνωστούς και φίλους.
Κι όμως, μέσα μας ψάχνουμε εκείνους που χάσαμε.
Εκείνους, για τους οποίους θέλουμε να ξημερώσει Κυριακή.
Αν αφεθούμε στη στιγμή, στο μεγαλείο του τώρα και όχι στην ευκολία της συνήθειας, ίσως κοιταχτούμε πραγματικά. Ίσως μιλήσουμε, ίσως μοιραστούμε.
Τότε θα αντικρίσουμε τα κρίματά μας.
Και τότε θα μας περιμένει το φως της Λαμπρής.
Είναι υπέροχο το Πάσχα στο χωριό.
Αλλά είναι λύτρωση η Μεγάλη Παρασκευή με το χωριό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *