Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Παναγία Περαμιώτισσα: Ο ιερός δεσμός με την πατρογονική γη

Η εκκλησία της Παναγίας που ενώνει τη Νέα Πέραμο με την προσφυγική μνήμη και την παλιά Πέραμο

Μία ιστορία που συνδέει την πίστη, τη μνήμη και την προσφυγική πορεία των ανθρώπων της παλιάς Περάμου εξακολουθεί να ζωντανεύει κάθε χρόνο στη Νέα Πέραμο. Στο επίκεντρό της βρίσκονται δύο εικόνες της Παναγίας, που έγιναν σύμβολα της χαμένης πατρίδας, αλλά και της νέας ζωής που οι πρόσφυγες κατάφεραν να δημιουργήσουν στον τόπο όπου εγκαταστάθηκαν.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τις μαρτυρίες και τις γραπτές αναφορές, το λιμάνι της Νέας Περάμου, στον σημερινό Δήμο Παγγαίου, αποτέλεσε το 1919 σημείο επιβίβασης του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος, το οποίο κατευθυνόταν προς τα παράλια της Μικράς Ασίας.

Λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση, ένας από τους στρατιώτες είδε στον ύπνο του την Παναγία να εμφανίζεται στο σημείο όπου είχε κατασκηνώσει η μονάδα. Το όνειρο θεωρήθηκε θεϊκό μήνυμα. Την επόμενη ημέρα, όταν οι στρατιώτες άρχισαν να σκάβουν στο συγκεκριμένο σημείο, βρήκαν μια μικρή οβάλ εικόνα που απεικόνιζε την Παναγία με τον Χριστό στην αγκαλιά της.

Οι πρόσφυγες από την παλιά Πέραμο, που έφτασαν στην Καβάλα το 1922 αναζητώντας έναν νέο τόπο για να ριζώσουν και να χτίσουν τη ζωή τους από την αρχή, δημιούργησαν ένα μικρό εξωκλήσι για να στεγάσουν και να προστατεύσουν την εικόνα της Παναγίας. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1945, στο ίδιο σημείο ανεγέρθηκε, με οικονομική συνεισφορά των κατοίκων της περιοχής, ένα μεγαλύτερο παρεκκλήσι.

Ωστόσο, η ιστορική οβάλ εικόνα της Παναγίας εκλάπη το 1977, μαζί με τα τάματα και τα αφιερώματα που είχαν προσφερθεί στη χάρη της. Από τότε, τα ίχνη της χάθηκαν και η εικόνα δεν έχει εντοπιστεί.

Η ιστορία αυτή συνδέεται άμεσα και με μια ακόμη σημαντική εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, η οποία βρισκόταν στο μοναστήρι της Λανγκάδας, στην παλιά Πέραμο. Εκεί οι κάτοικοι συνήθιζαν να την τιμούν κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου. Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, γνωστής και ως Παναγίας Περαμιώτισσας, διασώθηκε από την καταστροφή του 1922 και μεταφέρθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εκεί φυλάσσεται μέχρι και σήμερα, αποτελώντας έναν ακόμη πολύτιμο σύνδεσμο των Περαμιωτών με την πατρογονική τους πατρίδα.

Με την εγκατάστασή τους στη Νέα Πέραμο, οι πρόσφυγες συνέδεσαν την οβάλ εικόνα της Παναγίας με την εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης που είχαν αφήσει πίσω στην παλιά τους πατρίδα και δεν κατάφεραν να μεταφέρουν μαζί τους. Για τον λόγο αυτό, αποφάσισαν να αφιερώσουν την εκκλησία που έχτισαν στην είσοδο του νέου τους τόπου στην Κοίμηση της Θεοτόκου, τιμώντας τη μνήμη της κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου.

Το 1938, ο ιερέας Δημοσθένης Θεοδωρίδης φιλοτέχνησε ένα πιστό αντίγραφο της Παναγίας Φανερωμένης, σε μικρότερες διαστάσεις. Παρά το μέγεθός της, η εικόνα απέκτησε ξεχωριστή συναισθηματική και θρησκευτική σημασία για τους κατοίκους της Νέας Περάμου, καθώς συμβολίζει τη σύνδεσή τους με την πατρογονική τους γη.

Κάθε χρόνο, την παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πραγματοποιείται λιτανεία και η εικόνα μεταφέρεται από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, όπου φυλάσσεται, στην εκκλησία που βρίσκεται στην είσοδο της Νέας Περάμου, προκειμένου οι πιστοί να την προσκυνήσουν.

Σήμερα, η εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης εξακολουθεί να αποτελεί για τους κατοίκους της Νέας Περάμου έναν ζωντανό δεσμό με την ιστορία και τις ρίζες τους. Κάθε χρόνο, η λιτανεία της αναβιώνει μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά, κρατώντας άσβεστη τη μνήμη της παλιάς Περάμου και των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω την πατρίδα τους, παίρνοντας μαζί τους την πίστη, τις αναμνήσεις και την ελπίδα για μια νέα αρχή.