Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Γυναίκες στο χωριό: Η ψυχή της κοινότητας στη σκιά της κριτικής

Ποια είναι στα αλήθεια η σημασία της Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικών;

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι μια ακόμη αφορμή για λουλούδια και ευχές. Είναι υπενθύμιση για όλα όσα πρέπει να αλλάξουν. Και αν υπάρχει ένα μέρος, όπου αυτή η αλλαγή είναι πιο δύσκολη, είναι τα χωριά μας. Εκεί, όπου η γυναίκα είναι η ψυχή της κοινότητας, αλλά ταυτόχρονα και εκείνη που συχνά νιώθει πιο εκτεθειμένη.

Η γυναίκα στο χωριό ήταν ανέκαθεν η μητέρα, η εργαζόμενη, η φύλακας της παράδοσης. Είναι εκείνη που στηρίζει οικογένεια και κοινότητα, η πρώτη που θα σηκώσει το βάρος των δυσκολιών και η τελευταία που θα παραπονεθεί. Παρόλα αυτά, μια μεγάλη πραγματικότητα συχνά αποσιωπάται: Οι γυναίκες είναι εκείνες που δεν επιστρέφουν εύκολα στα χωριά. Σε αντίθεση με τους άνδρες, που συχνά γυρίζουν στον τόπο τους για να συνεχίσουν μια οικογενειακή επιχείρηση ή να δημιουργήσουν τη ζωή τους, οι γυναίκες βρίσκονται μπροστά σε ένα διαφορετικό εμπόδιο, την κοινωνική κριτική.

Στις μικρές κοινωνίες, η γυναίκα κρίνεται διαρκώς για τις επιλογές της, την εμφάνισή της, τις σχέσεις της, ακόμη και για τον τρόπο που ζει. Το αποτέλεσμα;
Οι γυναίκες επιλέγουν να μείνουν μακριά και μαζί τους φεύγει και η προοπτική δημιουργίας νέων οικογενειών στην ύπαιθρο. Τα χωριά αδειάζουν, όχι μόνο από ανθρώπους, αλλά και από μέλλον.

Στις μικρές κοινωνίες, όπου “όλα έχουν ονοματεπώνυμο”, οι γυναίκες δεν έχουν πάντα το περιθώριο να μιλήσουν, να αντιδράσουν, να διεκδικήσουν. Οι προκαταλήψεις επιμένουν, και η βία – σωματική, ψυχολογική, οικονομική – συχνά κουκουλώνεται για να μην “ακουστεί παραέξω”. Όμως δεν μπορούμε να κάνουμε πως δε βλέπουμε. Αν η κοινωνία μας θέλει να λέγεται δεμένη και αλληλέγγυα, οφείλει να δημιουργήσει έναν χώρο, όπου οι γυναίκες θα αισθάνονται ασφαλείς. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αν μια γυναίκα φοβάται στο ίδιο της το χωριό, τότε η κοινωνία της έχει ήδη αποτύχει. Η ασφάλεια δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα. Και στις μικρές κοινωνίες, όπου όλοι γνωρίζονται, δεν υπάρχει περιθώριο για σιωπή.

Είναι στο χέρι όλων μας να μην εθελοτυφλούμε, να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε γυναίκα που το έχει ανάγκη, να διαμορφώσουμε ένα περιβάλλον, όπου η ελευθερία της δεν θα περιορίζεται από φόβο και σκιές. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ας γίνει η ευκαιρία, όχι για επιφανειακές ευχές, αλλά για μια ειλικρινή δέσμευση: Να μην επιτρέψουμε άλλες αποτυχίες.

Να κάνουμε τα χωριά μας τόπους, όπου κάθε γυναίκα θα νιώθει προστατευμένη, υποστηριγμένη και ελεύθερη να ζήσει, όπως της αξίζει.