Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

, ,

Λίμνη Αχινού: η γέννηση ενός κάμπου

Κάποτε αγκυροβόλιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σήμερα εύφορη πεδιάδα των Σερρών

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί μια μεγάλη λίμνη στη θέση του κάμπου του Στρυμόνα; Κι όμως, λιγότερο από έναν αιώνα πριν, η λίμνη του Αχινού κάλυπτε όλη τη σημερινή “βάλτα” και η ιστορία της είναι μεγάλη.

Μέσα από χιλιάδες χρόνια και με τεράστιες γεωλογικές αλλαγές, δημιουργήθηκε η λίμνη στην οποία δόθηκε το όνομα ΑΧΙΝΟΣ, λόγω των πολλών μαύρων αχινών που υπήρχαν στα νερά της. Η τέως λίμνη Αχινού ταυτίζεται με την Κερκινίτιδα λίμνη που αναφέρει ο Αρριανός (95-165 μ.Χ.) στην “Αλεξάνδρου Ανάβαση”. Καταλάμβανε περίπου 250.000 στρέμματα.

Η πρώτη ιστορική αναφορά της λίμνης γίνεται τον 2ο αιώνα π.Χ. από τον Έλληνα ιστορικό Αρριανό, ο οποίος αναφέρει πως ο Φίλιππος της Μακεδονίας και ο Μέγας Αλέξανδρος είχαν ναυπηγεία εντός της λίμνης, τα οποία δια μέσω του Στρυμόνα έβγαιναν στο νευραλγικής σημασίας λιμάνι της Αμφίπολης. Στη λίμνη αυτή ήταν αγκυροβολημένος ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και από εδώ είχε πλεύσει στις εκβολές του Στρυμόνα. Από αρχαιολογικά ευρήματα και επιγραφές μαρτυρείται η ύπαρξη ναυσιπλοΐας στη λίμνη, καθώς και η παρουσία διαφόρων όρμων και οικισμών στην ανατολική της όχθη.

Το προσωνύμιο Κερκινίτδα οφείλεται πιθανόν στην μεγαλόπρεπη ουρά-απόληξη που σχημάτιζε η λίμνη έξω από το Μύρκινο (=κέρκος). Η λίμνη ήταν αβαθής, με ποικίλη βλάστηση. Τα έλη που είχαν δημιουργηθεί έγιναν εστίες κουνουπιών και ο ελώδης πυρετός, που αποτελούσε μάστιγα της εποχής, δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα στους κατοίκους των γύρω περιοχών.

Η έλευση προσφύγων στην περιοχή ενέτεινε τα προβλήματα αναφορικά με
την κατοχή γης και αποφασίστηκε η αποξήρανση της λίμνης. Τη διαδικασία ανέλαβε η αμερικανική εταιρεία John Monks-Ulen & Co. («Ούλεν») το 1931 και το έργο ολοκληρώθηκε το 1936. Αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία του κάμπου που μέχρι και σήμερα αποτελεί βασικό πυλώνα της αγροτικής οικονομίας της περιοχής.

Πηγή: Πολιτιστικός Σύλλογος Νεολαίας Αχινού

Φωτογραφία: ‘Αποψη της λίμνης από υψώματα της Ν. Ζίχνης,
σε χαλκογραφία του 1831 ( Πηγή: Ξεναγήσεις στην Αμφίπολη ).

Δημοσιεύθηκε στο τεύχος 14.

  • Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

    Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

Τελευταία άρθρα