Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Φιλόλογος-Ιδιωτική Υπάλληλος

“Οι συγγενικοί δεσμοί στα ελληνικά χωριά είναι απαραίτητοι για τη συνέχειά μας.”

Ως μέλος μιας στενά συνδεδεμένης ευρύτερης οικογένειας με καταγωγή από χωριό, έμαθα από μικρή, ότι η σχέση μας με τους συγγενείς μας, είναι σχέση ζωής. Είναι αλήθεια, ότι ακόμα και σήμερα, στην εποχή της αποξένωσης, της απομόνωσης, της αδιαφορίας, τα ελληνικά χωριά κρατούν τα πρωτεία σε ό,τι αφορά τους συγγενικούς δεσμούς.

Εκεί, η συγγένεια δεν είναι απλώς μια οικογενειακή σχέση. Είναι μια βαθιά και ισχυρή
σύνδεση ανθρώπων, που αποτυπώνεται στον τρόπο ζωής, στην καθημερινότητα, στις συνήθειες, στις κουβέντες. Αρκεί να κοιτάξει κανείς πίσω, στις παλαιότερες γενιές, για να αντιληφθεί πόσο σημαντικές ήταν οι συγγενικές σχέσεις στα χωριά.

Καθοριστικό ρόλο έπαιζε σίγουρα η δημιουργία πολυμελών οικογενειών άλλα και η διατήρηση βασικών αρχών και αξιών, που οδηγούσαν στην αρμονική συνύπαρξη των μελών τους.

Κάτι, που στις μικρές αυτές κοινωνίες, πέρασε από γενιά σε γενιά και ευτυχώς συντηρείται σε πολύ μεγάλο βαθμό έως και σήμερα.

Ποιος, άραγε, από όσους είχαν την τύχη να μεγαλώσουν σε χωριό ή να περνούν πολύ χρόνο σε αυτό, δε θυμάται σπίτια με πόρτες ανοιχτές, με γιαγιάδες, παππούδες, θείους και ξαδέρφια να προσφέρουν, να βοηθούν, να κοπιάζουν για τους δικούς τους ανθρώπους; Με καρδιές και αγκαλιές γεμάτες αγάπη να συμμετέχουν με την ψυχή τους σε κάθε ευχάριστη και δυσάρεστη περίσταση, στις γιορτές, στις χαρές, στα γλέντια άλλα και στον πόνο, στην ανάγκη, στο πένθος.

Αν και όλες αυτές οι εικόνες έχουν, δυστυχώς, λιγοστέψει κατά πολύ με το πέρασμα των χρόνων και τις αλλαγές στις συνθήκες ζωής που είναι έντονα εμφανείς και στα χωριά μας, ωστόσο, μπορεί ακόμα να παρατηρήσει κανείς την ύπαρξη στενών συγγενικών σχέσεων. Είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι του χωριού, που έτσι μεγάλωσαν και έμαθαν να κρατούν ζεστές μέσα τους τις σχέσεις αυτές, να είναι συνεχιστές και στυλοβάτες των δεσμών αίματος, οι οποίοι έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση του τρόπου ζωής και σκέψης τους.

Είναι, λοιπόν, ευχής έργον να διατηρούνται ζωντανοί οι κύκλοι συγγένειας στα χωριά μας από τις παλιές αλλά κυρίως από τις νέες γενιές, διότι, καθώς φαίνεται, η επιθυμία του να ανήκουμε κάπου έχει πλέον μετατραπεί σε ανάγκη. Οι οικογενειακές μας ρίζες είναι ίσως το πιο ασφαλές μέρος σε κάθε περίπτωση.

Για αυτό, όσοι ζούμε ή καταγόμαστε από χωριό, είμαστε σίγουρα ευτυχείς καθώς γνωρίζουμε πού ανήκουμε, έχουμε όμως και την ευκαιρία να μεταφυτεύσουμε τις ρίζες αυτές στους επόμενους ως δώρο ζωής για τη συνέχεια τους.

Δημοσιεύθηκε στο Τεύχος 35

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε ακόμη