Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

, , , ,

Η Παλαιοκώμη σημείο καμπής στη ζωή ενός ανθρώπου

Αφήγηση κατοίκου που έζησε και λάτρεψε το δικό του χωριό στο “Ιστόριμα”.

Το “Istorima”αποτελεί ψηφιακό αρχείο που συγκεντρώνει αφηγήσεις ζωής από ανθρώπους σε όλη την χώρα. Οι συνεντεύξεις είναι απομαγνητοφωνημένες μαρτυρίες, όπου οι ίδιοι διηγούνται προσωπικές εμπειρίες τους.

Ο αφηγητής-συνεντευξιαζόμενος γεννήθηκε το 1936 σ’ ένα μικρό ακριτικό χωριό στη Βόρεια Ελλάδα. Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939, η οικογένειά του μετακόμισε στην Παλαιοκώμη Σερρών, καθώς εκεί είχε συγγενείς η γιαγιά του, όπου και πέρασαν τα πρώτα παιδικά του χρόνια.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ζωή στην Παλαιοκώμη χαρακτηρίζεται δύσκολη και συνδεδεμένη με την παρουσία στρατευμάτων. Μετά το τέλος του πολέμου και τον Εμφύλιο, η οικογένειά του επέστρεψε προσωρινά στην Παλαιοκώμη, μετά από τη Δράμα όπου είχαν μετακινηθεί στο μεσοδιάστημα.

Το 1950, κατά την περίοδο της εφηβείας του, η οικογένεια του εγκαταστάθηκε οριστικά πια στην Παλαιοκώμη, όπου άρχισε να δουλεύει. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, κυρίως όμως ως ελαιοχρωματιστής/βαφέας και παρότι πολλοί συγχωριανοί πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς, εκείνος επέλεξε να μείνει. Διάλεξε να μείνει στο χωριό, όπου μεγάλωσε, έμαθε να δουλεύει και να στηρίζεται στους ανθρώπους της.

Εκεί, μέσα στις δυσκολίες της μεταπολεμικής εποχής, βρήκε μια μορφή σταθερότητας:

τις γειτονιές, τις γνωστές φωνές, την καθημερινότητα που είχε ανθρώπινη ζεστασιά.

Αργότερα, μετακινήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από επιθυμία για εύρεση περισσότερων ευκαιριών. Το χωριό έμεινε μέσα του ως σημείο αφετηρίας, ένας τόπος γεμάτος ζωή, που του δίδαξε πως μπορείς να μείνεις και να προχωρήσεις, χωρίς να φύγεις μακριά.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ:https://archive.istorima.org/interviews/EL-11687#segment-3

(Πηγή φωτογραφίας: National Gallery of Art, Unsplash)

  • Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

    Τεύχος 37 – Ιανουάριος 2026

Τελευταία άρθρα