Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Νοσηλεύτρια ΤΕ – Κλάδος Νοσηλευτών

Μέσα από την πόρτα του σχολείου

Στο τεύχος 40 της εφημερίδας, η σχολική νοσηλεύτρια Μαρία Τσακιρίδου μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις της για το λειτούργημα και την σημαντικότητα της θέσης του νοσηλευτή στο περιβάλλον του σχολείου, ως προς το παιδί, αλλά και ως μέρος ενός ευρύτερου συνόλου που προστατεύει και αγαπάει το παιδί.

Κάθε πρωί, πριν ακόμη χτυπήσει το κουδούνι το σχολείο έχει ήδη αρχίσει να “ανασαίνει”. Παιδικές φωνές, βιαστικά βήματα, βλέμματα γεμάτα ενθουσιασμό, αλλά και κάποια γεμάτα γεμάτα αγωνία. Μέσα σε αυτή την καθημερινότητα, υπάρχει ένας ρόλος που συχνά δε φαίνεται, αλλά είναι πάντα παρών: αυτός της σχολικής νοσηλεύτριας.

Για μένα προσωπικά, αυτός ο ρόλος δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα. Είναι μια σχέση με τα παιδιά, μια καθημερινή υπενθύμιση του πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει κάποιος διαθέσιμος, ήρεμος και παρών. Στη διάρκεια των χρόνων, έχω μάθει να ακούω πίσω απ’ τις λέξεις, να αναγνωρίζω το άγχος πίσω από ένα “πονάει η κοιλιά μου” και να στέκομαι δίπλα σε κάθε παιδί με σεβασμό και φροντίδα.

Δεν είναι μόνο οι στιγμές που ένα παιδί θα χτυπήσει στο προαύλιο ή θα νιώσει ξαφνικά αδιαθεσία. Είναι εκείνη η στιγμή που θα έρθει διστακτικά και θα πει “δε νιώθω καλά”, χωρίς πάντα να εννοεί το σώμα του. Είναι το παιδί που φοβάται, που αγχώνεται, που του λείπει η μαμά ή ο μπαμπάς. Είναι εκεί που η φροντίδα γίνεται κάτι περισσότερο από μια απλή πράξη-γίνεται παρουσία.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ένα παιδί που ήρθε μια μέρα πολύ ταραγμένο. Δεν είχε χτυπήσει, ούτε είχε κάποιο εμφανές σύμπτωμα. Καθίσαμε μαζί για λίγο σιωπηλά. Χρειάστηκε μόνο λίγος χρόνος και ένα ασφαλές βλέμμα για να ηρεμήσει. Στο τέλος, μου είπε απλά “Τώρα είμαι καλύτερα.” και επέστρεψε στην τάξη του. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ξανά ότι, πολλές φορές, αυτό που έχουν περισσότερο ανάγκη τα παιδιά δεν είναι μόνο μια ιατρική φροντίδα, αλλά κάποιος να τα δει πραγματικά.

Στην πράξη, ο ρόλος της σχολικής νοσηλεύτριας έχει πολλές διαστάσεις. Από την άμεση αντιμετώπιση ενός τραυματισμού ή μιας αλλεργικής αντίδρασης, μέχρι τη στήριξη των παιδιών με χρόνιες παθήσεις, όπως άσθμα ή σακχαρώδη διαβήτη. Παιδιά που χρειάζονται καθημερινά φροντίδα, αλλά πάνω από όλα χρειάζονται να νιώθουν ότι ανήκουν, χωρίς φόβο.

Ταυτόχρονα, η πρόληψη είναι, ίσως, το πιο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μας. Μαθαίνουμε στα παιδία απλά, αλλά ουσιαστικά πράγματα: να πλένουν σωστά τα χέρια τους, να αναγνωρίζουν πότε κάτι δεν πάει καλά στο σώμα τους, να ζητούν βοήθεια χωρίς ντροπή. Μικρές συνήθειες που χτίζουν τη βάση για μια ζωή με υγεία και φροντίδα προς τον εαυτό.

Και βέβαια, τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται μόνο του. Η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και η επικοινωνία με τους γονείς είναι πολύτιμη. Όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, τότε δημιουργείται ένα δίχτυ προστασίας γύρω από το παιδί-ένα περιβάλλον, όπου μπορεί να μεγαλώνει με ασφάλεια. Ίσως, τελικά, η ουσία αυτής της δουλειάς να βρίσκεται στις μικρές στιγμές. Σε ένα χαμόγελο ανακούφισης, σε ένα “ευχαριστώ”, σε ένα παιδί που επιστρέφει στην τάξη, πιο ήρεμο από πριν.

Γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης. Είναι ένα χώρος ζωής. Και μέσα σε αυτόν, η φροντίδα δεν είναι απλώς μια υποχρέωση-είναι μια σχέση.

Στο σημείο αυτό, αξίζει να γνωρίζουν οι γονείς πως η παρουσία σχολικού νοσηλευτή δεν είναι κάτι τυχαίο ή προαιρετικό. Παιδιά με συγκεκριμένες ανάγκες υγείας, όπως χρόνιες παθήσεις (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, επιληψία, σοβαρές αλλεργίες, άσθμα), μπορούν να δικαιούνται την υποστήριξη σχολικού νοσηλευτή, κατά τη διάρκεια της σχολικής τους φοίτησης.

Η διαδικασία συνήθως ξεκινά με γνωμάτευση από τον θεράποντα ιατρό, στην οποία τεκμηριώνεται η ανάγκη παρουσίας νοσηλευτή στο σχολικό περιβάλλον. Στη συνέχεια, ο φάκελος κατατίθεται, μέσω των αρμόδιων εκπαιδευτικών και διοικητικών φορέων, ώστε να εγκριθεί η υποστήριξη. Για περισσότερες πληροφορίες, οι γονείς μπορούν να απευθύνονται στη Διεύθυνση του σχολείου, στις κατά τόπους Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ή να συμβουλεύονται τον παιδίατρό τους, ώστε να καθοδηγηθούν σωστά στη διαδικασία.

Η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για τη φροντίδα, γιατί κάθε παιδί αξίζει να νιώθει ασφαλές στο σχολείο του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε ακόμη