Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Παναγία Εικοσιφοίνισσα: Η ιστορική Μονή που δεσπόζει στο Παγγαίο

Το ιστορικό μοναστήρι του Παγγαίου, ένα διαχρονικό σύμβολο πίστης και παράδοσης

Στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου, σε υψόμετρο περίπου 753 μέτρων και κοντά στα όρια των Περιφερειακών Ενοτήτων Σερρών και Καβάλας, βρίσκεται η ιστορική Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Μακεδονίας και για ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια που εξακολουθούν να λειτουργούν στον ελλαδικό και ευρωπαϊκό χώρο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Δράμας.

Η ιστορία της μονής συνδέεται με τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες και περιβάλλεται από πολλές παραδόσεις. Σύμφωνα με μία από αυτές, ο Άγιος Γερμανός, ο οποίος ασκήτευε στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στον Ιορδάνη ποταμό, εγκατέλειψε την Παλαιστίνη ύστερα από ένα όραμα που, όπως αναφέρεται, έλαβε από Άγγελο της Παναγίας. Έτσι έφτασε στην περιοχή της Βίγλας του Παγγαίου περίπου το 518 μ.Χ. Στην ευρύτερη περιοχή είχε προηγηθεί η δημιουργία μοναστικού οικισμού από τον επίσκοπο Φιλίππων Σώζοντα, κατά τον 5ο αιώνα. Ο οικισμός αυτός, ωστόσο, δεν διατηρήθηκε και εγκαταλείφθηκε.

Με την ολοκλήρωση του πρώτου μικρού ναού, ο Άγιος Γερμανός αναζήτησε ένα κατάλληλο κομμάτι ξύλου, πάνω στο οποίο θα μπορούσε να αποτυπώσει τη μορφή της Θεοτόκου ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Όταν άρχισε να επεξεργάζεται το ξύλο, εκείνο σχίστηκε και ο Άγιος Γερμανός απογοητεύτηκε. Τότε, σύμφωνα με την παράδοση, ένα έντονο κοκκινωπό και λαμπερό φως εμφανίστηκε πάνω στο ξύλο και μέσα σε αυτό παρουσιάστηκε η Παναγία με τον Χριστό. Παράλληλα, ακούστηκε μια φωνή που τον ενθάρρυνε, λέγοντάς του πως η Παναγία βρισκόταν εκεί. Η μορφή της Θεοτόκου αποτυπώθηκε με θαυματουργικό τρόπο πάνω στο ξύλο. Από το χαρακτηριστικό αυτό φως προέκυψε, σύμφωνα με την παράδοση, και η ονομασία της εικόνας. Η λέξη “Εικοσιφοίνισσα” συνδέθηκε με την εικόνα και το “φοινικούν”, δηλαδή το λαμπερό κοκκινωπό φως που τη συνόδευσε.

Σημαντική μορφή στην ιστορία της Μονής υπήρξε επίσης ο Άγιος Διονύσιος ο Α΄, ο οποίος έζησε κατά τον 15ο αιώνα. Αφού εγκατέλειψε το αξίωμα του Οικουμενικού Πατριάρχη, ανέλαβε την ηγουμενία της Μονής και συνέβαλε αποφασιστικά στην ακμή και την ενίσχυση της. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η Εικοσιφοίνισσα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της Ορθόδοξης πίστης και της ελληνικής παράδοσης. Η δραστηριότητα των μοναχών στην περιοχή προκάλεσε την αντίδραση των Οθωμανών, με αποτέλεσμα το 1507 να θανατωθούν 172 μοναχοί. Σήμερα, μπροστά από τη Μονή υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στη μνήμη τους. Ακόμη, με τη Μονή συνδέεται και ο μετέπειτα Εθνομάρτυρας και Άγιος Γρηγόριος Ε΄, ο οποίος το 1798, μετά την πρώτη περίοδο της Πατριαρχίας του, βρέθηκε εξόριστος στην Εικοσιφοίνισσα.

Η Μονή υπέστη σημαντικές καταστροφές και λεηλασίες και κατά τον 20ό αιώνα. Το 1917, οι Βούλγαροι αφαίρεσαν μεγάλο μέρος των κειμηλίων της και τα μετέφεραν στη Βουλγαρία, όπου σύμφωνα με την πηγή εξακολουθούν να φυλάσσονται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Σόφιας. Μία από τις πιο γνωστές παραδόσεις της Μονής συνδέεται με την προσπάθεια ενός Βούλγαρου αξιωματικού να αφαιρέσει τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο αξιωματικός απωθήθηκε με θαυματουργικό τρόπο και έχασε τη ζωή του. Στο μαρμάρινο δάπεδο του ναού διακρίνονται, σύμφωνα με την παράδοση, αποτυπώματα που συνδέονται με το περιστατικό και θυμίζουν το γεγονός στους προσκυνητές.

Κατά την Κατοχή, το 1943, οι Βούλγαροι εκδίωξαν τους μοναχούς και πυρπόλησαν το μοναστηριακό συγκρότημα. Από την καταστροφή διασώθηκε ο ναός. Η Μονή παρέμεινε εγκαταλειμμένη για αρκετά χρόνια, μέχρι το 1967, όταν επαναλειτούργησε ως γυναικεία μονή με πρωτοβουλία του τότε Μητροπολίτη Δράμας Διονυσίου Κυράτσου. Για τον λόγο αυτό, ο τελευταίος θεωρείται από πολλούς ως ο τρίτος κτίτορας της Εικοσιφοίνισσας.

Σήμερα στη μονή ζουν περίπου 25 μοναχές. Στο κέντρο του μοναστηριακού συγκροτήματος βρίσκεται το επιβλητικό Καθολικό των Εισοδίων της Θεοτόκου. Πρόκειται για τετράγωνο ναό, διαστάσεων περίπου 20 επί 20 μέτρων, με ιδιαίτερα αξιόλογο τέμπλο. Το Ιερό Βήμα διατηρεί στοιχεία που χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα. Στο εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο βρίσκεται η αχειροποίητη και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας.

Το μοναστηριακό συγκρότημα περιλαμβάνει χώρους φιλοξενίας, τρία κτίρια ξενώνων με συνολικά περίπου 200 κλίνες, τα κελιά των μοναζουσών, την Τράπεζα, το αρχονταρίκι και μουσείο. Στους χώρους της μονής υπάρχουν ακόμη τα παρεκκλήσια της Αγίας Βαρβάρας, όπου βρίσκεται και Αγίασμα, και της Ζωοδόχου Πηγής, καθώς και εργαστήρια αφιερωμένα στην κεντητική και την αγιογραφία.

Η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας τιμά ιδιαίτερα τρεις σημαντικές ημέρες του εκκλησιαστικού έτους. Η κύρια πανήγυρή της πραγματοποιείται στις 15 Αυγούστου, ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Εορτάζει επίσης στις 14 Σεπτεμβρίου, κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, και στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Η Εικοσιφοίνισσα, μέσα στους αιώνες, έχει συνδέσει την πνευματική ζωή της Μακεδονίας με την ιστορία, την παράδοση και τη λατρεία της Παναγίας. Η αχειροποίητη εικόνα της, οι ιστορικές περιπέτειες της Μονής και η αδιάλειπτη παρουσία της στον χώρο την έχουν καταστήσει έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος της περιοχής.