Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow
, , ,

Εκδηλώσεις μνήμης στη Νέα Μπάφρα Σερρών: “Δεν ξεχνώ…Τιμώ και συνεχίζω”

Εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στις 19 και 24 Μαΐου

Με σεβασμό και συγκίνηση προς τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Παφραίων “Ηλίας Πάνου” διοργανώνει εκδηλώσεις μνήμης και τιμής με τίτλο “Δεν Ξεχνώ…Τιμώ και Συνεχίζω” στη Νέα Μπάφρα Σερρών.

Στις 19 Μαΐου, στις 20:00 μ.μ. στο Θεατράκι Νέας Μπάφρας θα πραγματοποιηθεί αφιέρωμα στην Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων του Πόντου:

  • Ερμηνεία των τραγουδιών “Την πατρίδα μ’ έχασα” και “Κοτζά Αναστάς” από την Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου.
  • Ομιλία από τον Αιδεσιμολογιώτατο π. Γεώργιο Αντωνιάδη.
  • Παρουσίαση των ποντιακών χορών “Κιζλάλ καϊτεσί” και “Σαρί κιζίν οπλαμασί” από το παιδικό τμήμα του Συλλόγου.
  • Προβολή βίντεο από την αναπαράσταση του ξεριζωμού των Παφραίων, στο πλαίσιο της εκδήλωσης “100 Χρόνια Νέα Μπάφρα” .

Στις 24 Μαΐου θα πραγματοποιηθούν στο χωριό επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στη μνήμη των θυμάτων:

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα κεφάλαια της ιστορίας του Ελληνισμού, σημαδεύοντας βαθιά τη συλλογική μνήμη. Πρόκειται για πράξεις διωγμών, εκτοπισμών και εξόντωσης, που οδήγησαν στον ξεριζωμό χιλιάδων Ποντίων από τις εστίες τους στον Εύξεινο Πόντο.

Από το 1914 έως το 1923, οι διώξεις σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου κλιμακώθηκαν μέσα από εκτοπισμούς, σφαγές και την επιβολή των “Αμελέ Ταμπουρού”, των ταγμάτων καταναγκαστικής εργασίας. Χιλιάδες άνδρες οδηγήθηκαν σε εξαντλητικά έργα, όπως ορυχεία, λατομεία και διάνοιξη δρόμων, αντιμετωπίζοντας καθημερινά κακουχίες και χάνοντας την ζωή τους μακριά από τις οικογένειές τους.

Ο άμαχος πληθυσμός υπέστη βίαιους εκτοπισμούς προς τη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσα από τις λεγόμενες “λευκές πορείες”. Γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι εξαντλούνταν καθημερινά από την πείνα, τις κακουχίες και τις ασθένειες, ενώ χωριά πυρπολήθηκαν, οικογένειες διαλύθηκαν και ολόκληρες κοινότητες ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες.

Παρά τις διώξεις και τις ακραίες συνθήκες, πολλοί Πόντιοι αρνήθηκαν να παραδοθούν, καταφεύγοντας στα βουνά και συγκροτώντας αντάρτικες ομάδες, με στόχο την προστασία των πληθυσμών και των χωριών τους, αλλά και τη διατήρηση της ταυτότητας του ποντιακού ελληνισμού.

Η μνήμη των 353.000 νεκρών της Γενοκτονίας των Ποντίων συμβολίζει τις χαμένες ζωές, οικογένειες, παραδόσεις, καθώς και μια μακραίωνη ιστορική παρουσία που επιχειρήθηκε να αφανιστεί βίαια. Μέσα από τη διατήρηση της ποντιακής διαλέκτου, των χορών, των τραγουδιών και της λύρας, που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά διατηρείται ζωντανός ποντιακός ελληνισμός. Όσο η μνήμη παραμένει ζωντανή, όσοι χάθηκαν συνεχίζουν να δικαιώνονται μέσα από την ιστορία και τη συλλογική συνείδηση.

Οι εκδηλώσεις αυτές αποτελούν πράξη μνήμης και υπενθύμιση της ιστορικής ευθύνης να διατηρούμε αναλλοίωτη την αλήθεια του παρελθόντος. Μέσα από τη συμμετοχή και τη συλλογική παρουσία, η μνήμη των θυμάτων παραμένει ζωντανή και μετατρέπεται σε δύναμη συνέχειας, ενότητας και πολιτιστικής ταυτότητας για τις επόμενες γενιές.

Δημοσιεύτηκε αφιέρωμα στο τεύχος 16 της εφημερίδας

  • Τεύχος 43 – Ιούλιος 2026

    Τεύχος 43 – Ιούλιος 2026

Τελευταία άρθρα