Συνδρομή

horiatika.press@gmail.com

ΒΟΥΝΑ (1920 x 100 px) (1)
previous arrow
next arrow
BOYNA (1920×500)
previous arrow
next arrow

Φωτεινή Γ.

Παράσημο

Με αφορμή τον θάνατο ενός άπορου συγχωριανού, έγινε μεγάλη συζήτηση για το ποιος είχε την ευθύνη να καλύψει τα έξοδα της κηδείας. Ο Δήμος, οι διαδικασίες, οι αρμοδιότητες. Κι όμως, πριν τελειώσει η δημόσια κουβέντα, το χωριό είχε ήδη απαντήσει με τον δικό του τρόπο.
Μέσα σε λίγες ώρες βρέθηκαν τα χρήματα. Όχι από κάποιον «αρμόδιο», αλλά από συγχωριανούς που θεώρησαν αδιανόητο να φύγει ένας άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια, ενώ οι γυναίκες του χωριού ανέλαβαν τον καφέ.


Αυτό είναι το χωριό στην πιο αληθινή του μορφή. Όχι εξιδανίκευση, ούτε οι μικρότητες (που επίσης υπάρχουν), αλλά κάτι βαθύτερο: κανείς δεν μένει αόρατος. Όποιος κι αν είναι, συνεχίζει να ανήκει σε ένα σύνολο που τον αναγνωρίζει και τον «μετράει».

Γιατί συχνά μιλάμε για την επαρχία μόνο μέσα από όσα της λείπουν. Όμως υπάρχει κάτι που ξεχνάμε: η αίσθηση ότι ανήκεις κάπου πραγματικά. Ότι στη δύσκολη στιγμή δεν είσαι μόνος.
Στις πόλεις μπορεί να ζεις ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους και να μη σε γνωρίζει κανείς. Η ανωνυμία μοιάζει βολική, μέχρι να γίνει απουσία.

Κάθε απώλεια στο χωριό μετράει, όπως οφείλει να γίνεται πάντα και παντού. Σε καιρούς όμως που τίποτα δεν είναι δεδομένο, το νοιάξιμο και το μαζί γίνονται το πιο δυνατό, άγραφο «παράσημο» της ζωής στο χωριό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *